กฎระเบียบว่าด้วยบรรจุภัณฑ์และของเสียจากบรรจุภัณฑ์ของสหภาพยุโรปเริ่มมีผลบังคับใช้แล้ววันนี้ 12 สิงหาคม 2569 และ PPC Land รายงานเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2569 ว่ากฎนี้อาจบังคับให้ผู้ขายข้ามพรมแดนรายเดียวต้องจดทะเบียนแยกกันมากถึง 27 ครั้งในระดับประเทศ ไม่มีใบอนุญาตเดียวที่ใช้ได้ทั่วยุโรป ภายใต้มาตรา 44 และ 45 ของ Regulation (EU) 2025/40 ผู้ผลิตต้องจดทะเบียนในทุกประเทศสมาชิกที่บรรจุภัณฑ์ของตนเข้าสู่ตลาดเป็นครั้งแรก แบรนด์ที่ขายตรงถึงผู้บริโภคและส่งของไปหลายตลาดจึงต้องจดทะเบียนหนึ่งครั้งต่อหนึ่งตลาดปลายทาง
PPC Land ยังรายงานภาระอีกชั้นหนึ่งที่ซ้อนอยู่บนภาระแรก ผู้ผลิตที่ไม่ได้จัดตั้งอยู่ในสหภาพยุโรปต้องแต่งตั้งตัวแทนที่ได้รับมอบอำนาจหนึ่งรายต่อหนึ่งประเทศสมาชิก สำหรับความรับผิดชอบที่ขยายของผู้ผลิต โดยการแต่งตั้งแต่ละครั้งต้องมีหนังสือมอบอำนาจเป็นลายลักษณ์อักษรและการยื่นเอกสารแยกต่างหาก ข้อนี้คือข้อที่เอื้อมไปถึงผู้ขายที่ตั้งอยู่นอกยุโรป และเป็นข้อแรกที่ผู้ส่งออกจากเอเชียจะเจอ รายงานฉบับเต็มอยู่ที่ PPC Land
Regulation (EU) 2025/40 มาแทนอะไร และมีผลตั้งแต่เมื่อไร
Regulation (EU) 2025/40 เข้ามาแทนที่ Directive 94/62/EC PPC Land รายงานเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2569 ว่ากฎระเบียบฉบับนี้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาของสหภาพยุโรปเมื่อวันที่ 22 มกราคม 2568 มีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2568 และเริ่มบังคับใช้จริงในวันที่ 12 สิงหาคม 2569 การเปลี่ยนจากรูปแบบ directive มาเป็น regulation เปลี่ยนวิธีที่ตัวบทเดินทางไปสู่กฎหมายภายในประเทศ directive ต้องให้แต่ละประเทศสมาชิกนำไปแปลงเป็นกฎหมายของตนเอง ซึ่งทำให้เนื้อหาคลาดเคลื่อนกันได้ ส่วน regulation มีผลโดยตรง
แต่การเปลี่ยนรูปแบบนี้ไม่ได้ยุบงานเอกสารให้เหลือการยื่นครั้งเดียว เพราะมาตรา 44 และ 45 ผูกภาระไว้กับตลาดที่บรรจุภัณฑ์เข้าสู่ตลาดเป็นครั้งแรก ไม่ได้ผูกไว้กับสหภาพยุโรปในฐานะหน่วยเดียว เครื่องมือทางกฎหมายเป็นระดับยุโรป แต่การจดทะเบียนอยู่ในระดับประเทศ และต้องทำซ้ำ
สิ่งที่การวิเคราะห์นี้ชี้ให้เห็นสำหรับใครก็ตามที่ขายข้ามพรมแดนนั้นพูดง่ายแต่ทำยาก จำนวนการจดทะเบียนที่ธุรกิจต้องทำเป็นฟังก์ชันของจำนวนประเทศที่ส่งของไป ไม่ใช่ฟังก์ชันของปริมาณที่ส่ง แบรนด์ที่ขายเข้าประเทศสมาชิกเดียวมีเรื่องต้องคิดหนึ่งการจดทะเบียน แบรนด์ที่ขายเข้าทุกประเทศมี 27
วันที่ที่กำหนดภาระตามกฎหมายฉบับนี้
รายงานของ PPC Land เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2569 ระบุวันสำคัญสี่วันที่ผู้ขายใช้วางแผนได้ ควรแยกวันเหล่านี้ออกจากกันให้ชัด เพราะวันที่กฎกลายเป็นกฎหมาย วันที่เริ่มบังคับใช้ และวันที่กติกาด้านการออกแบบบรรจุภัณฑ์เริ่มกัด เป็นคนละวันกัน
| วันที่ | สิ่งที่เกิดขึ้นตามที่มีรายงาน |
|---|---|
| 11 กุมภาพันธ์ 2568 | Regulation (EU) 2025/40 มีผลใช้บังคับ หลังประกาศในราชกิจจานุเบกษาของสหภาพยุโรปเมื่อ 22 มกราคม 2568 |
| 24 มิถุนายน 2569 | คณะมนตรียุติการเจรจาข้อเสนอ COM(2025) 982 และ COM(2025) 983 โดยอ้างถึงข้อสงวนที่หนักแน่นจากประเทศสมาชิกส่วนใหญ่ |
| 12 สิงหาคม 2569 | กฎระเบียบเริ่มบังคับใช้ ภาระการจดทะเบียนตามมาตรา 44 และ 45 มีผลจริง |
| 12 กุมภาพันธ์ 2571 | เพดานพื้นที่ว่างในบรรจุภัณฑ์อีคอมเมิร์ซที่ 50% เริ่มบังคับใช้ |
มติของคณะมนตรีเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2569 เป็นข้อที่คนมักอ่านผ่าน จึงควรพูดให้ตรง ข้อเสนอของคณะกรรมาธิการยุโรป COM(2025) 982 และ COM(2025) 983 จะระงับการบังคับใช้มาตรา 45(3) ไปจนถึงวันที่ 1 มกราคม 2578 และ PPC Land รายงานว่าการผ่อนผันนั้นเขียนไว้ให้เฉพาะผู้ผลิตที่จัดตั้งอยู่ในสหภาพยุโรปเท่านั้น การเจรจาถูกยุติลง การผ่อนผันจึงไม่เกิดขึ้น และต่อให้เกิดขึ้น ก็ไม่ครอบคลุมผู้ผลิตที่อยู่นอกสหภาพยุโรปอยู่ดี
ทำไมเรื่องนี้ไม่เหมือนการทยอยบังคับใช้ภาษีมูลค่าเพิ่ม
ผู้ขายข้ามพรมแดนเคยรับมือกับการปฏิบัติตามกฎหลายประเทศมาก่อน ล่าสุดคือเรื่องภาษีมูลค่าเพิ่ม สัญชาตญาณจึงบอกให้เอาเรื่องนี้ไปวางไว้ข้างกัน แต่กลไกของสองเรื่องนี้ต่างกันในจุดที่เปลี่ยนว่าใครเจ็บ PPC Land รายงานว่าต้นทุนในกรณีนี้เป็นต้นทุนคงที่และไม่ขึ้นกับปริมาณการขาย ร้านค้าที่ส่งพัสดุ 40 ชิ้นต่อเดือนไปยังประเทศหนึ่งแบกภาระการจดทะเบียนเท่ากับร้านที่ส่ง 40,000 ชิ้นไปยังประเทศเดียวกัน
ลองคิดตามให้จบ ที่ปริมาณ 40,000 ชิ้น ค่าจดทะเบียนต่อประเทศคือรายการต้นทุนที่เฉลี่ยลงไปในฐานคำสั่งซื้อขนาดใหญ่แล้วเลิกคิดถึงมันได้ ที่ปริมาณ 40 ชิ้น การจดทะเบียนอันเดียวกันคือเศรษฐศาสตร์ทั้งหมดของตลาดนั้น ไม่มีอะไรในขั้นตอนการยื่นเอกสารที่เล็กลงเพราะธุรกิจเล็กลง ผู้ขายที่ส่งของไปฝรั่งเศส เยอรมนี และอิตาลี ต้องมีหนังสือมอบอำนาจสามฉบับและความสัมพันธ์ด้านค่าธรรมเนียมแยกกันสามชุด ไม่ว่าสามตลาดนั้นจะสร้างคำสั่งซื้อ 120 รายการต่อเดือนหรือ 120,000 รายการ
บทวิเคราะห์ที่ตามมาคือ กฎนี้ทำงานเหมือนต้นทุนคงที่ในการเข้าตลาดต่อหนึ่งตลาด และต้นทุนคงที่ในการเข้าตลาดจะคัดผู้ขายด้วยขนาด ไม่ใช่ด้วยพฤติกรรม แบรนด์ใหญ่เฉลี่ยต้นทุนนั้นได้ แบรนด์เล็กต้องตัดสินใจว่าตลาดนั้นคุ้มที่จะเข้าหรือไม่ตั้งแต่ต้น PPC Land รายงานว่าร้านค้ารายหนึ่งประกาศเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2569 ว่าจะหยุดส่งสินค้าไปยุโรปทั้งหมดตั้งแต่วันที่ 12 สิงหาคม รายงานไม่ได้ระบุว่ามีผู้ขายรายอื่นตัดสินใจแบบเดียวกันอีกกี่ราย และบทความนี้ก็จะไม่เดาแทน
มาร์เก็ตเพลสต้องตรวจเลขทะเบียนก่อนรับผู้ขายเข้าระบบ
PPC Land รายงานว่ามาร์เก็ตเพลสออนไลน์ต้องตรวจสอบสามอย่างก่อนรับผู้ขายเข้าระบบ ได้แก่ ข้อมูลการจดทะเบียนผู้ผลิตของผู้ขาย เลขทะเบียนระดับประเทศสำหรับพื้นที่ที่ลูกค้าอยู่ และการรับรองตนเองว่าปฏิบัติตามกฎ สิ่งนี้เปลี่ยนเลขทะเบียนจากงานหลังบ้านให้กลายเป็นเงื่อนไขของการลงขายสินค้า
สำหรับทีมการตลาด การอ่านเรื่องนี้ในเชิงปฏิบัติสำคัญกว่าการอ่านในเชิงกฎหมาย การจดทะเบียนเลิกเป็นงานที่ฝ่ายบัญชีหรือฝ่ายกฎหมายค่อยๆ ทำเงียบๆ ตามจังหวะของตัวเอง แล้วกลายเป็นประตูที่ขวางอยู่หน้ารายการสินค้า ผู้ขายที่กำลังลงสินค้าในตลาดใหม่ตอนนี้มีสิ่งที่ต้องรอซึ่งอยู่นอกปฏิทินการตลาด เลขทะเบียนต้องมีอยู่จริง ต้องเป็นเลขที่ถูกต้องสำหรับประเทศของลูกค้า และมาร์เก็ตเพลสต้องตรวจแล้ว แคมเปญที่วางแผนรอบวันเปิดตลาดคือแคมเปญที่วางแผนรอบการผ่านด่านตรวจนี้ ไม่ว่าจะมีใครเขียนไว้ในบรีฟหรือไม่
สิ่งที่แหล่งข่าวไม่ได้อธิบายคือแต่ละมาร์เก็ตเพลสจะนำการตรวจสอบนี้ไปใช้อย่างไร จะรับหลักฐานแบบไหน และการตรวจสอบใช้เวลานานเท่าใด ใครที่วางแผนเปิดตัวในวันที่แน่นอนควรถือว่าขั้นตอนการตรวจสอบเป็นระยะเวลาที่ยังไม่ทราบ แทนที่จะสมมติว่าเสร็จทันที
ข้อกำหนดเรื่องตัวแทนที่ได้รับมอบอำนาจซึ่งเอื้อมถึงผู้ผลิตนอกสหภาพยุโรป
สำหรับผู้ผลิตที่จัดตั้งอยู่ในสหภาพยุโรป ภาระตามที่ PPC Land รายงานคือการจดทะเบียนในทุกประเทศสมาชิกที่บรรจุภัณฑ์ของตนเข้าสู่ตลาดเป็นครั้งแรก สำหรับผู้ผลิตที่ไม่ได้จัดตั้งอยู่ในสหภาพยุโรป มีมากกว่านั้น ผู้ผลิตรายนั้นต้องแต่งตั้งตัวแทนที่ได้รับมอบอำนาจสำหรับความรับผิดชอบที่ขยายของผู้ผลิตเพิ่มเติมในแต่ละประเทศสมาชิก และ PPC Land รายงานว่าการแต่งตั้งแต่ละครั้งต้องมีหนังสือมอบอำนาจเป็นลายลักษณ์อักษรและการยื่นเอกสารแยกต่างหาก
ลองอ่านข้อนี้เทียบกับผู้ขายในกรุงเทพที่ส่งสินค้าไปยังผู้บริโภคชาวยุโรป ผู้ขายรายนั้นคือผู้ผลิตจากประเทศที่สามตามกฎระเบียบที่มีรายงาน ตลาดปลายทางสามแห่งหมายถึงการจดทะเบียนสามครั้ง ตัวแทนที่ได้รับมอบอำนาจสามราย หนังสือมอบอำนาจสามฉบับ และความสัมพันธ์ด้านค่าธรรมเนียมสามชุด จำนวนเพิ่มตามจำนวนประเทศที่ให้บริการ และการแต่งตั้งตัวแทนคือความสัมพันธ์ทางธุรกิจที่ต้องหา ต้องตกลง และต้องจ่ายในแต่ละประเทศ ไม่ใช่แบบฟอร์มที่ก๊อบปี้ต่อกันได้
ทั้งหมดนี้เป็นการอธิบายว่ากฎระเบียบตามที่มีรายงานกำหนดอะไรไว้ ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย และไม่ใช่การตีความสถานะของบริษัทใดบริษัทหนึ่ง ผู้ขายที่มียอดส่งเข้าสหภาพยุโรปควรขอคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญว่ากฎนี้ใช้กับโครงสร้างบริษัท กลุ่มสินค้า และช่องทางขายของตนอย่างไร ก่อนลงมือทำอะไร
แนวปฏิบัติมาช้า และบางส่วนของกติกายังไม่ปิด
PPC Land รายงานว่าแนวปฏิบัติทยอยออกมาเป็นชิ้นๆ ไม่ได้มาเป็นชุดเดียว คำถามที่พบบ่อยออกเมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2569 ประกาศของคณะกรรมาธิการยุโรป C/2026/3084 ออกเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2569 และคำถามที่พบบ่อยฉบับปรับปรุงความยาว 20 บท พร้อมรายการที่แก้ไขกว่า 30 รายการ ออกในช่วงปลายเดือนกรกฎาคม 2569 ฉบับหลังสุดมาถึงก่อนวันเริ่มบังคับใช้เพียงไม่กี่สัปดาห์
มาตรฐานทางเทคนิคหลายเรื่องยังไม่มีคำนิยามตามรายงานฉบับนี้ ทั้งเกณฑ์การจัดระดับความสามารถในการรีไซเคิล วิธีคำนวณสัดส่วนวัสดุรีไซเคิล และเกณฑ์การออกแบบเพื่อการรีไซเคิล ยังเปิดอยู่ทั้งหมด เพดานพื้นที่ว่าง 50% สำหรับบรรจุภัณฑ์อีคอมเมิร์ซจะเริ่มบังคับใช้ในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2571 ซึ่งทำให้งานออกแบบบรรจุภัณฑ์มีเวลามากกว่างานจดทะเบียน แต่เกณฑ์ที่จะใช้ตัดสินว่าบรรจุภัณฑ์อยู่ระดับไหนยังไม่นิ่ง
ข้อสรุปที่ไม่สบายใจคือ ภาระที่มาถึงวันนี้กับภาระที่ยังระบุรายละเอียดไม่ได้ อยู่ในกฎระเบียบฉบับเดียวกัน ผู้ขายจดทะเบียนได้ แต่ผู้ขายออกแบบให้ตรงมาตรฐานที่ยังไม่ประกาศไม่ได้ นี่คือปัญหาคนละเรื่องที่มีเส้นตายคนละเส้น การเอามารวมกันจะทำให้เกิดอย่างใดอย่างหนึ่งระหว่างการทุ่มงบออกแบบบรรจุภัณฑ์เร็วเกินไป กับการพลาดการจดทะเบียน
สิ่งที่รายงานของ PPC Land ไม่ได้ระบุ
การพูดให้ชัดว่าอะไรที่ยังไม่รู้มีประโยชน์กว่าการเติมช่องว่างเอง รายงานวันที่ 11 สิงหาคม 2569 ไม่ได้ระบุจำนวนค่าธรรมเนียมรายประเทศ ใครที่อ่านรายงานนี้จึงคำนวณต้นทุนรวมจากมันไม่ได้ รายงานไม่ได้เผยแพร่ตารางบทลงโทษ ผลของการไม่จดทะเบียนจึงไม่มีระบุไว้ รายงานไม่ได้ให้วันเริ่มบังคับใช้ในเชิงการตรวจจับนอกเหนือจากวันที่กฎเริ่มมีผล เราจึงไม่ทราบว่าหน่วยงานระดับประเทศจะลงมือเร็วแค่ไหน และรายงานไม่มีแนวปฏิบัติเฉพาะสำหรับประเทศไทยเลย
ตัวเลขใดก็ตามที่ลอยอยู่ในวงสนทนาแล้วระบุว่าการจดทะเบียน 27 ครั้งมีต้นทุนเท่าไร ไม่ได้มาจากรายงานฉบับนี้ ควรปฏิบัติกับตัวเลขเหล่านั้นแบบเดียวกับตัวเลขไร้แหล่งที่มาทุกตัวในบทสนทนาเรื่องการปฏิบัติตามกฎหมาย
เรื่องนี้หมายถึงอะไรสำหรับนักการตลาดไทย
ความเชื่อมโยงตรงนี้มาจากโครงสร้างของกฎ ไม่ได้มาจากตัวรายงาน PPC Land ไม่ได้พูดถึงประเทศไทย สิ่งที่กฎระเบียบระบุตามที่มีรายงานคือ ผู้ผลิตที่ไม่ได้จัดตั้งอยู่ในสหภาพยุโรปต้องแต่งตั้งตัวแทนที่ได้รับมอบอำนาจหนึ่งรายต่อหนึ่งประเทศสมาชิก เพิ่มเติมจากการจดทะเบียนรายประเทศ ผู้ส่งออกไทยที่ขายตรงถึงผู้บริโภคและผู้ขายบนมาร์เก็ตเพลสข้ามพรมแดนที่ส่งของถึงลูกค้าในสหภาพยุโรป อยู่ในคำนิยามของผู้ผลิตจากประเทศที่สามนั้น
สำหรับแบรนด์ไทยที่ยิงโฆษณาหาลูกค้าในตลาดยุโรป ผลในทางปฏิบัติคือการเลือกตลาดตอนนี้มีต้นทุนด้านการปฏิบัติตามกฎหมายติดมาด้วย และต้นทุนนั้นไม่เล็กลงตามขนาด การทดสอบสี่ตลาดในยุโรปด้วยงบก้อนเล็กเคยเป็นการตัดสินใจเรื่องสื่อ ภายใต้กฎระเบียบตามที่มีรายงาน มันคือการจดทะเบียนสี่ครั้งและการแต่งตั้งตัวแทนสี่รายด้วย การทดสอบที่เคยถูกในแง่ค่าสื่อ ไม่ได้ถูกในแง่ค่ายื่นเอกสาร
ตรรกะเดียวกันนี้สนับสนุนการรวมแรงในยุโรปให้กระจุก แทนที่จะกระจาย ถ้าต้นทุนคงที่ต่อตลาดมีอยู่จริงและปริมาณยังน้อย การลงลึกในหนึ่งหรือสองตลาดจะมีโครงสร้างต้นทุนต่างจากการกระจายไปหลายตลาด นี่คือการตัดสินใจเชิงวางแผน ไม่ใช่เชิงกฎหมาย และควรทำควบคู่กับคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญ ทีมที่กำลังสร้างดีมานด์ข้ามพรมแดนลองย้อนดูว่าแผน การตลาดอีคอมเมิร์ซ ของตนแบ่งงบตามประเทศอย่างไร และหน้าร้านเอง รวมถึงงาน SEO สำหรับ Shopify ที่จับคีย์เวิร์ดฝั่งยุโรป ชี้ไปยังตลาดที่ธุรกิจตั้งใจจะให้บริการต่อจริงหรือไม่
สิ่งที่ผู้ขายข้ามพรมแดนตรวจได้ในสัปดาห์นี้
ขั้นตอนเหล่านี้ตามมาจากสิ่งที่กฎระเบียบตามที่มีรายงานกำหนดไว้ ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย และไม่มีข้อใดใช้แทนคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญสำหรับธุรกิจเฉพาะราย
- ทำรายชื่อประเทศสมาชิกสหภาพยุโรปทุกประเทศที่คุณส่งของไปในตอนนี้ รวมถึงตลาดที่มีคำสั่งซื้อนานๆ ครั้ง จำนวนการจดทะเบียนเดินตามรายชื่อนี้ ไม่ได้เดินตามรายได้
- ตรวจว่าธุรกิจของคุณจัดตั้งอยู่ในสหภาพยุโรปหรือไม่ คำตอบข้อนี้ตัดสินว่าข้อกำหนดเรื่องตัวแทนที่ได้รับมอบอำนาจในแต่ละประเทศสมาชิกใช้กับคุณหรือเปล่า
- ตรวจว่ามาร์เก็ตเพลสแต่ละแห่งที่คุณขายผ่านได้ขอเลขทะเบียนผู้ผลิตจากคุณแล้วหรือยัง มาร์เก็ตเพลสต้องตรวจสอบข้อมูลการจดทะเบียน เลขทะเบียนระดับประเทศสำหรับพื้นที่ที่ลูกค้าอยู่ และการรับรองตนเอง ก่อนรับผู้ขายเข้าระบบ
- ระบุตลาดที่ต้นทุนคงที่ของการจดทะเบียนสูงกว่ามูลค่าของตลาดนั้น แล้วตัดสินใจกับมันอย่างตั้งใจ แทนที่จะปล่อยให้เกิดขึ้นเอง
- แยกสิ่งที่ต้องทำตอนนี้ออกจากสิ่งที่ต้องทำทีหลัง ภาระการจดทะเบียนมีผลตั้งแต่วันที่ 12 สิงหาคม 2569 ส่วนเพดานพื้นที่ว่าง 50% มีผลตั้งแต่วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2571
- ขอคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับสถานะของคุณเองก่อนเปลี่ยนอะไรในเชิงโครงสร้าง รายงานที่บทความนี้อ้างอิงไม่ได้ระบุจำนวนค่าธรรมเนียม บทลงโทษ หรือกำหนดเวลาการบังคับใช้
คำถามที่พบบ่อย
ถ้าส่งของไปยุโรปเดือนละไม่กี่ออเดอร์ ต้องทำด้วยไหม
ต้องทำ ตามกลไกที่มีรายงาน เพราะต้นทุนเป็นต้นทุนคงที่และไม่ขึ้นกับปริมาณการขาย PPC Land รายงานว่าร้านค้าที่ส่งพัสดุ 40 ชิ้นต่อเดือนแบกภาระการจดทะเบียนเท่ากับร้านที่ส่ง 40,000 ชิ้น ปริมาณน้อยลดผลตอบแทนจากการจดทะเบียน ไม่ได้ลดข้อกำหนดที่ต้องจด
มีการจดทะเบียนแบบเดียวใช้ได้ทั้งสหภาพยุโรปแทน 27 ครั้งไหม
ไม่มี PPC Land รายงานว่าไม่มีใบอนุญาตเดียวที่ใช้ได้ทั่วยุโรป และภายใต้มาตรา 44 และ 45 ผู้ผลิตต้องจดทะเบียนในทุกประเทศสมาชิกที่บรรจุภัณฑ์ของตนเข้าสู่ตลาดเป็นครั้งแรก นี่คือเหตุผลที่ตัวเลขไปถึง 27 ได้สำหรับผู้ขายที่ส่งของทั่วทั้งกลุ่ม
บริษัทอยู่ไทย ต้องมีตัวแทนที่ได้รับมอบอำนาจหรือไม่
กฎระเบียบตามที่มีรายงานกำหนดให้ผู้ผลิตที่ไม่ได้จัดตั้งอยู่ในสหภาพยุโรปแต่งตั้งตัวแทนที่ได้รับมอบอำนาจหนึ่งรายต่อหนึ่งประเทศสมาชิก สำหรับความรับผิดชอบที่ขยายของผู้ผลิต โดยแต่ละรายต้องมีหนังสือมอบอำนาจและการยื่นเอกสารแยกกัน บริษัทที่ตั้งอยู่ในประเทศไทยและส่งของถึงลูกค้าในสหภาพยุโรปอยู่ในคำนิยามของผู้ผลิตที่ไม่ได้จัดตั้งในสหภาพยุโรปนั้น แหล่งข่าวไม่ได้พูดถึงประเทศไทยโดยเฉพาะ ผู้ขายไทยจึงควรยืนยันสถานะของตนกับที่ปรึกษามืออาชีพ
ถ้าไม่จดทะเบียนจะเกิดอะไรขึ้น
แหล่งข่าวไม่ได้ระบุ รายงานของ PPC Land ไม่มีตารางบทลงโทษ และไม่มีวันเริ่มตรวจจับนอกเหนือจากวันที่กฎเริ่มบังคับใช้คือ 12 สิงหาคม 2569 แต่รายงานระบุว่ามาร์เก็ตเพลสออนไลน์ต้องตรวจสอบข้อมูลการจดทะเบียนผู้ผลิตก่อนรับผู้ขายเข้าระบบ ซึ่งทำให้เลขทะเบียนกลายเป็นเงื่อนไขในทางปฏิบัติของการลงขายอยู่ดี ไม่ว่าบทลงโทษจะออกมาเป็นแบบไหน
วันนี้ต้องเปลี่ยนการออกแบบบรรจุภัณฑ์เลยหรือเปล่า
ยังไม่ต้องในส่วนของกฎพื้นที่ว่างในวันที่ 12 สิงหาคม 2569 PPC Land รายงานว่าเพดานพื้นที่ว่าง 50% ในบรรจุภัณฑ์อีคอมเมิร์ซจะเริ่มบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2571 รายงานยังระบุด้วยว่าเกณฑ์การจัดระดับความสามารถในการรีไซเคิล วิธีคำนวณสัดส่วนวัสดุรีไซเคิล และเกณฑ์การออกแบบเพื่อการรีไซเคิล ยังไม่มีคำนิยาม ดังนั้นบางส่วนของกติกาด้านการออกแบบจึงยังปฏิบัติตามไม่ได้
สรุปสั้น
กฎที่เริ่มบังคับใช้ตั้งแต่วันนี้อาจต้องจดทะเบียนถึง 27 ครั้ง เพิ่มตัวแทนที่ได้รับมอบอำนาจรายประเทศสำหรับผู้ผลิตนอกสหภาพยุโรป และเปลี่ยนเลขทะเบียนให้เป็นสิ่งที่มาร์เก็ตเพลสออนไลน์ตรวจก่อนคุณจะลงขายได้ ต้นทุนไม่ขยับตามปริมาณ จึงลงหนักที่สุดกับผู้ขายข้ามพรมแดนรายเล็ก และมีร้านค้าหนึ่งรายประกาศแล้วว่าจะหยุดส่งของไปยุโรป ส่วนที่ยังไม่มีคำนิยามในมาตรฐานก็ไม่ได้ทำให้ภาระการจดทะเบียนเบาลงแต่อย่างใด
ถ้าคุณขายเข้ายุโรปจากประเทศไทย และการเลือกตลาดตอนนี้กลายเป็นการตัดสินใจเรื่องการปฏิบัติตามกฎหมายไปด้วยบางส่วน ควรกลับไปดูว่างบ การตลาดอีคอมเมิร์ซ ของคุณแบ่งไปตามประเทศอย่างไร ก่อนที่ไตรมาสหน้าจะล็อก Relevant Audience ทำงานกับแบรนด์ข้ามพรมแดนในเรื่องการจัดสรรงบแบบนี้ ส่วนตัวกฎระเบียบ ควรขอคำแนะนำทางกฎหมาย
