สรุปสั้น ๆ (TL;DR)
- การตรวจแบบเต็มครอบคลุมห้ามิติพร้อมกัน คือเทคนิคและการเก็บดัชนี เนื้อหาบนหน้า โครงสร้างลิงก์ภายใน โปรไฟล์ลิงก์ภายนอก และความถูกต้องของการวัดผล
- การสแกนฟรีรายงานอาการ ส่วนการตรวจแบบเต็มวินิจฉัยสาเหตุและจัดลำดับงานด้วยแรงที่ต้องลงเทียบกับผลที่ได้ พร้อมตัวอย่าง URL จริงและผู้รับผิดชอบรายข้อ
- ควรตรวจก่อนเริ่มงาน SEO ไม่ใช่ทำคู่ขนาน เพราะถ้าไม่มีเส้นฐานก็จัดลำดับและวัดผลไม่ได้ และงานที่สร้างบนฐานที่พังต้องรื้อทำใหม่
- ไม่มีตัวเลขสาธารณะที่เชื่อถือได้ว่าการตรวจในไทยควรราคาเท่าไรหรือใช้เวลากี่วัน ให้เทียบด้วยขอบเขตและผลลัพธ์ แล้วสร้างเส้นฐานจากข้อมูลของเว็บตัวเอง
เว็บไซต์ที่เปิดใช้งานมาหลายปีมักผ่านมือหลายทีม เปลี่ยนธีม ย้ายโฮสต์ เพิ่มหน้าใหม่ ปิดหน้าเก่า ติดโค้ดวัดผลทับกันหลายชั้น แล้วแทบไม่มีใครถอยออกมามองทั้งระบบพร้อมกันสักครั้ง การทำ full seo audit คือการถอยออกมามองครั้งนั้น ทำอย่างมีระเบียบ และทำก่อนจะเริ่มจ่ายค่างาน SEO รายเดือน ไม่ใช่ทำคู่ขนานไปกับงานที่เริ่มไปแล้ว
ขอนิยามสั้น ๆ ก่อน SEO Audit คือการตรวจเว็บไซต์อย่างเป็นระบบเพื่อหาว่าอะไรกำลังขวางไม่ให้เว็บได้อันดับและทราฟฟิกเท่าที่โครงสร้างกับเนื้อหาที่มีอยู่ควรจะได้ ผลลัพธ์ที่ใช้งานได้จริงคือรายการปัญหาที่จัดลำดับแล้วว่าอะไรควรแก้ก่อนและเพราะอะไร เท่านี้พอสำหรับนิยาม ใครที่ต้องการคู่มือปูพื้นแบบละเอียดว่า SEO Audit คืออะไรและใช้เครื่องมืออะไรบ้าง มีบทความแยกอยู่แล้วบนเว็บนี้ บทความนี้จะพูดถึงเรื่องที่แคบกว่านั้นและมักถูกข้าม คือคำว่า full หมายถึงอะไร และทำไมลำดับเวลาถึงเป็นเรื่องสำคัญ
คำว่า full ใน full seo audit หมายถึงอะไร
ความต่างระหว่างการกดสแกนเว็บด้วยเครื่องมือฟรีกับการตรวจแบบเต็มรูปแบบ ไม่ได้อยู่ที่จำนวนข้อผิดพลาดที่เจอ แต่อยู่ที่จำนวนมิติที่ถูกตรวจ และอยู่ที่ว่ามีคนเอาผลจากแต่ละมิติมาต่อกันเป็นเรื่องเดียวหรือไม่ การตรวจแบบเต็มครอบคลุมห้ามิติที่ส่งผลถึงกันเสมอ
หนึ่ง มิติเทคนิคและการเก็บดัชนี เริ่มจากคำถามพื้นฐานที่สุดว่าบอทเข้าถึงอะไรได้บ้างและเก็บอะไรไว้บ้าง ต้องดู robots.txt ว่าบล็อกอะไรไว้โดยตั้งใจและอะไรโดยอุบัติเหตุ ดูสถานะ HTTP ของทุก URL ที่พบจากการไล่คลาน ดูแท็ก canonical ว่าชี้ไปที่ใดและตรงกับ URL ที่ต้องการให้ติดอันดับหรือเปล่า ดู sitemap ว่ารายการข้างในยังมีชีวิตอยู่จริงไหม ดูว่าเนื้อหาหลักแสดงผลได้โดยไม่ต้องรอ JavaScript หรือไม่ ถ้าเว็บมีสองภาษาต้องดู hreflang ว่าจับคู่กันครบทั้งสองทางและมีการชี้กลับหาตัวเองครบทุกหน้า
สอง มิติหน้าเว็บและเนื้อหา ไม่ใช่แค่การนับว่าหน้าไหนไม่มี meta description แต่คือการเทียบว่าเนื้อหาบนหน้าตรงกับเจตนาของคำค้นที่หน้านั้นตั้งใจจะไปแข่งหรือไม่ หน้าไหนบางเกินกว่าจะตอบคำถามได้จบ หน้าไหนเขียนซ้ำกับหน้าอื่นจนแยกไม่ออกว่าใครควรได้อันดับ และหัวข้อไหนที่ธุรกิจควรมีหน้ารองรับแต่ยังไม่มีเลย
สาม มิติโครงสร้างเว็บและลิงก์ภายใน ตรวจว่าหน้าที่ทำเงินอยู่ห่างจากหน้าแรกกี่คลิก มีหน้ากำพร้าที่ไม่มีลิงก์ภายในชี้ถึงเลยหรือไม่ ลิงก์ภายในกระจายไปทางไหนมากที่สุด และข้อความลิงก์ที่ใช้บอกอะไรกับเครื่องมือค้นหาเกี่ยวกับหน้าปลายทาง เว็บจำนวนมากทุ่มลิงก์ภายในเกือบทั้งหมดไปที่บล็อกและปล่อยหน้าบริการให้ลอยอยู่ที่ระดับลึก
สี่ มิติลิงก์ภายนอกและโปรไฟล์ลิงก์ ดูว่ามีโดเมนอ้างอิงกี่แห่ง มาจากที่ใด เกิดขึ้นตอนไหน สัดส่วนข้อความลิงก์เป็นแบบใด มีลิงก์ที่ชี้มายังหน้าที่ตายไปแล้วหรือไม่ และมีร่องรอยของงานลิงก์เก่าที่ทำไว้แบบไม่ระวังจนกลายเป็นหนี้ค้างหรือเปล่า
ห้า มิติการวัดผล มิตินี้ถูกข้ามบ่อยที่สุดและทำให้ทุกอย่างที่เหลือไร้ความหมายถ้าพัง ต้องตรวจว่า Google Search Console ตั้งค่าเป็นพร็อพเพอร์ตี้ระดับโดเมนหรือระดับ URL prefix เท่านั้น ข้อมูลจึงขาดบางส่วน ตรวจว่า GA4 ยังรับอีเวนต์ที่ตั้งใจนับเป็นคอนเวอร์ชันอยู่จริง ตรวจว่ามีแท็กติดซ้ำจนนับเบิลหรือไม่ และตรวจว่าแบนเนอร์ขอความยินยอมกำลังกันข้อมูลส่วนไหนออกไป
ตารางข้างล่างเทียบสิ่งที่การสแกนอัตโนมัติกับเช็กลิสต์สั้นทำได้ กับสิ่งที่การตรวจแบบเต็มรูปแบบเพิ่มเข้ามาในแต่ละมิติ นี่คือหัวใจของบทความนี้ เพราะความต่างอยู่ที่คอลัมน์ขวาเกือบทั้งหมด
| มิติที่ตรวจ | สแกนอัตโนมัติหรือเช็กลิสต์สั้น | สิ่งที่การตรวจแบบเต็มเพิ่มเข้ามา |
|---|---|---|
| เทคนิคและการเก็บดัชนี | รายงานลิงก์เสีย หน้าโหลดช้า title ซ้ำ เป็นรายการยาว | เทียบสิ่งที่ไล่คลานได้กับสิ่งที่ถูกเก็บดัชนีจริง แล้วอธิบายว่าส่วนต่างเกิดจากอะไร กฎไหนของ CMS เป็นต้นเหตุ และแก้ที่ระบบตรงจุดใด |
| หน้าเว็บและเนื้อหา | นับหน้าที่ไม่มี meta description หรือมีคำน้อยกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ | ตรวจว่าเนื้อหาตรงกับเจตนาของคำค้นหรือไม่ หน้าใดกำลังแย่งคำค้นเดียวกันเอง และหน้าใดควรรวม เขียนใหม่ หรือปล่อยไว้ |
| โครงสร้างและลิงก์ภายใน | วัดความลึกจากหน้าแรกและชี้หน้ากำพร้า | อ่านว่าลิงก์ภายในกำลังเทน้ำหนักไปหน้าไหน ข้อความลิงก์สื่ออะไร และควรย้ายน้ำหนักไปที่หน้าใดจึงจะตรงกับเป้าหมายทางธุรกิจ |
| ลิงก์ภายนอก | แสดงจำนวนโดเมนอ้างอิงและคะแนนรวมของเครื่องมือ | ดูที่มาและช่วงเวลาของลิงก์ สัดส่วนข้อความลิงก์ ลิงก์ที่ชี้หน้าตาย และหนี้ค้างจากงานลิงก์เก่าที่ต้องจัดการก่อน |
| การวัดผล | โดยทั่วไปไม่ตรวจเลย | ไล่เส้นทางคอนเวอร์ชันจริงตั้งแต่ปุ่มจนถึงรายงาน หาว่าอะไรหยุดบันทึกไปเงียบ ๆ และซ่อมก่อนเริ่มนับผลงาน |
สังเกตว่าคอลัมน์กลางไม่ได้ผิด เครื่องมือทำงานของมันถูกต้อง มันแค่รายงานอาการ ส่วนคอลัมน์ขวาคือการวินิจฉัยว่าอาการเหล่านั้นเกิดจากอะไรและอะไรควรแก้ก่อน ซึ่งเป็นงานของคน ไม่ใช่ของเครื่องมือ
ทำไมการตรวจต้องมาก่อนงาน SEO ไม่ใช่ทำไปแก้ไป
เหตุผลข้อแรกคือเส้นฐาน ถ้าไม่มีการบันทึกสถานะตั้งต้นไว้ก่อนลงมือ จะไม่มีทางแยกได้เลยว่าตัวเลขที่ขยับเป็นผลของงานที่ทำ หรือเป็นผลของฤดูกาล การอัปเดตอัลกอริทึม หรือความเปลี่ยนแปลงของคู่แข่ง เส้นฐานที่ควรบันทึกไม่ใช่แค่จำนวนคลิกรวม แต่คือคลิกและการแสดงผลแยกรายกลุ่มหน้า จำนวนหน้าที่ถูกเก็บดัชนี จำนวนโดเมนอ้างอิง และคอนเวอร์ชันแยกตามช่องทาง
เหตุผลข้อสองคือการจัดลำดับ งบประมาณของทุกโครงการมีขอบเขต และงาน SEO ที่ทำได้ในหนึ่งเดือนมีจำกัดเสมอ การเลือกว่าจะเขียนคอนเทนต์ใหม่ยี่สิบหน้า หรือจะรื้อโครงสร้างหมวดหมู่ หรือจะไปแก้เรื่องความเร็ว เป็นการตัดสินใจที่ต่างกันมากในแง่ผลลัพธ์ และตัดสินใจได้ยากมากถ้าไม่รู้ว่าคอขวดจริงอยู่ตรงไหน การตรวจแบบเต็มมีหน้าที่บอกว่าคอขวดอยู่ตรงไหน
เหตุผลข้อสามคือต้นทุนของการทำซ้ำ งานที่สร้างบนฐานที่พังต้องรื้อทำใหม่เกือบทั้งหมด สมมติว่าทีมเขียนบทความสี่สิบชิ้นลงในโครงสร้างหมวดหมู่ที่สร้าง URL ซ้ำสามชุดต่อหนึ่งบทความ ผลคือมีสิ่งที่ต้องแก้เพิ่มขึ้นสี่สิบเท่าแทนที่จะแก้ที่ต้นทางครั้งเดียว หรือถ้าโค้ดวัดผลไม่ทำงานตั้งแต่ต้น สามเดือนแรกของโครงการจะไม่มีข้อมูลให้ใช้ตัดสินใจอะไรเลย
เหตุผลข้อสี่เป็นเรื่องสัญญาและความเป็นธรรมของทั้งสองฝ่าย ขอบเขตงานที่เขียนขึ้นก่อนใครได้เห็นสภาพจริงของเว็บ คือการเดา ฝ่ายผู้ว่าจ้างเสี่ยงจ่ายเงินให้กับงานที่ไม่ตรงปัญหา ฝ่ายผู้รับงานเสี่ยงรับปากในสิ่งที่หน้างานไม่เอื้อให้ทำได้ การตรวจก่อนทำให้ขอบเขตงานที่ตามมาอ้างอิงกับสิ่งที่เห็นจริง
ข้อยกเว้นมีอยู่ และควรพูดให้ชัด ถ้าเว็บเพิ่งเปิดได้ไม่กี่เดือน มีไม่ถึงสิบหน้า และยังไม่เคยมีใครแตะอะไรเลย การตรวจแบบเต็มจะให้ผลน้อยกว่าการเอางบไปสร้างหน้าที่ควรมี ในกรณีนั้นการตรวจแบบสั้นเพื่อยืนยันว่าโครงสร้างพื้นฐานไม่ผิดก็เพียงพอ อีกกรณีหนึ่งคือเว็บที่เพิ่งถูกตรวจไปแล้วแต่ยังไม่ได้ลงมือแก้อะไรเลย สิ่งที่ควรทำคือแก้ตามรายงานเดิม ไม่ใช่จ่ายเงินตรวจซ้ำ
อะไรพังบ้างเมื่อเว็บไม่เคยถูกตรวจ
ปัญหาที่พบในเว็บที่ไม่เคยถูกตรวจไม่ได้เกิดจากความประมาทของใครคนใดคนหนึ่ง แต่เกิดจากการสะสมของการตัดสินใจเล็ก ๆ ที่ถูกต้องในตอนนั้น กลไกของแต่ละอย่างเป็นแบบนี้
ดัชนีเพี้ยนไปจากที่ตั้งใจ ระบบเว็บสมัยใหม่สร้าง URL ได้เองมหาศาล หน้าคลังแท็ก หน้าผลการค้นหาภายใน หน้าที่มีพารามิเตอร์เรียงลำดับหรือกรองสินค้า หน้าแบ่งหน้าที่ไปได้ไม่จำกัด และบางครั้งโดเมนย่อยสำหรับทดสอบที่เปิดให้บอทเข้า ทั้งหมดนี้ถูกไล่คลานและบางส่วนถูกเก็บดัชนี ผลที่ตามมาไม่ใช่แค่ตัวเลขในรายงานที่ดูรก แต่คือการที่บอทใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับ URL ที่ไม่มีใครอยากให้ติดอันดับ และการที่เครื่องมือค้นหาต้องเลือกเองว่าเวอร์ชันไหนคือหน้าหลัก ซึ่งบางครั้งมันเลือกไม่ตรงกับที่ธุรกิจต้องการ
หน้าซ้ำและหน้าบางแย่งกันเอง เมื่อสองหน้าตอบคำถามเดียวกันด้วยเนื้อหาที่ใกล้เคียงกัน สัญญาณทุกอย่างจะถูกแบ่งครึ่ง ลิงก์ภายในบางส่วนชี้หน้าหนึ่ง บางส่วนชี้อีกหน้า ลิงก์จากภายนอกก็เช่นกัน อาการที่สังเกตได้คืออันดับไม่นิ่ง เครื่องมือค้นหาสลับแสดงสองหน้านั้นไปมาในตำแหน่งกลาง ๆ และไม่มีหน้าไหนขึ้นถึงตำแหน่งที่ควรจะได้ การแก้ไม่ใช่การเขียนเพิ่ม แต่คือการเลือกหน้าที่จะเก็บไว้ รวมเนื้อหาที่ดีที่สุดเข้าไป และรีไดเรกต์อีกหน้ามาที่หน้าที่เก็บไว้พร้อมย้ายลิงก์ภายในตาม
โซ่รีไดเรกต์ที่สะสมทีละชั้น การปรับโฉมเว็บครั้งแรกย้าย URL เก่าไปยัง URL ใหม่ ครั้งที่สองย้ายอีกครั้ง โดยไม่มีใครกลับไปแก้กฎของครั้งแรก ลิงก์เก่าที่ยังชี้มายัง URL ชุดแรกจึงต้องเด้งสองหรือสามทอดกว่าจะถึงปลายทาง บางเส้นทางกลายเป็นวงวนเพราะกฎสองข้อชี้กลับหากันเอง บางเส้นทางถูกตั้งเป็นการย้ายชั่วคราวแล้วค้างอยู่แบบนั้นเป็นปี และรูปแบบที่เสียหายที่สุดคือการรีไดเรกต์ทุก URL เก่าไปที่หน้าแรกรวดเดียว ซึ่งทำให้ทั้งผู้ใช้และเครื่องมือค้นหาไปไม่ถึงเนื้อหาที่ต้องการ
การวัดผลที่หยุดทำงานไปเงียบ ๆ โค้ดวัดผลไม่เคยประกาศว่ามันพัง มันแค่หยุดส่งข้อมูล สาเหตุที่พบได้จริงคือปุ่มถูกเปลี่ยนคลาสหรือไอดีตอนปรับดีไซน์ ทริกเกอร์ที่ผูกกับคลาสเดิมจึงไม่ทำงานอีก ฟอร์มถูกเปลี่ยนไปใช้ปลั๊กอินตัวใหม่ที่ไม่ส่งอีเวนต์เดิม หน้าขอบคุณหลังส่งฟอร์มถูกลบทิ้งแล้วเปลี่ยนเป็นข้อความเด้งแทน หรือแท็กเดียวกันถูกติดทั้งในธีมและในตัวจัดการแท็กจนนับซ้ำ อาการที่ควรสงสัยคือตัวเลขคอนเวอร์ชันที่ตกฮวบในวันเดียวโดยที่ทราฟฟิกเท่าเดิม หรือตัวเลขที่กลมสวยเกินจริง
โปรไฟล์ลิงก์ที่ไม่มีใครเปิดดูเลย ลิงก์ที่ได้มาจากงานที่จ้างไว้เมื่อหลายปีก่อนยังอยู่ และยังส่งสัญญาณอยู่ทุกวัน ถ้างานชุดนั้นใช้ข้อความลิงก์เชิงพาณิชย์คำเดิมซ้ำจากหลายสิบแหล่งที่ไม่เกี่ยวข้องกัน รูปแบบนั้นจะดูไม่เป็นธรรมชาติ ในทางกลับกันเว็บจำนวนมากมีลิงก์ดี ๆ ที่ชี้มายังหน้าที่ถูกลบไปแล้ว ซึ่งเป็นน้ำหนักที่เสียเปล่าและกู้คืนได้ด้วยการรีไดเรกต์ไปหน้าที่ใกล้เคียงที่สุด การจะรู้เรื่องเหล่านี้ต้องเปิดดู ไม่มีทางเดาได้จากหน้าเว็บของตัวเอง
ประโยชน์ที่แท้จริงคือการตัดสินใจที่ทำได้หลังตรวจ
รายการประโยชน์แบบทั่วไปมักเขียนว่าช่วยให้อันดับดีขึ้นและเว็บแข็งแรงขึ้น ซึ่งไม่ผิดแต่ก็ใช้ตัดสินใจอะไรไม่ได้ วิธีที่ตรงกว่าคือถามว่าหลังได้รายงานแล้ว มีคำถามอะไรบ้างที่ตอบได้ทันทีทั้งที่ก่อนหน้านี้ตอบไม่ได้
- ควรเอาเงินก้อนแรกไปแก้เทคนิคหรือไปสร้างเนื้อหา คำตอบขึ้นกับว่าหน้าที่มีอยู่ถูกเก็บดัชนีครบหรือยัง ถ้ายังไม่ครบ การเขียนเพิ่มคือการเพิ่มหน้าที่ไม่มีใครเห็น
- หน้าไหนควรรวม หน้าไหนควรเขียนใหม่ หน้าไหนควรปล่อยไว้เฉย ๆ การรวมหน้าที่แย่งกันเองมักให้ผลเร็วกว่าการเขียนหน้าใหม่ เพราะสัญญาณที่กระจัดกระจายถูกรวมกลับ
- ธุรกิจนี้ควรลงทุนกับ การทำ SEO ระดับท้องถิ่น หรือไม่ คำตอบขึ้นกับว่ามีคำค้นที่มีเจตนาเชิงพื้นที่จริงหรือเปล่า และมีสาขาหรือพื้นที่ให้บริการที่ชัดเจนไหม
- ควรเริ่มงาน สร้างลิงก์คุณภาพ ตอนนี้หรือรอก่อน ถ้าหน้าปลายทางยังซ้ำกันเองหรือยังเก็บดัชนีไม่ถูกหน้า ลิงก์ที่ได้มาจะไปกองผิดที่
- ควรเริ่มปรับเนื้อหาให้ถูกอ้างอิงโดยเครื่องมือค้นหาที่ตอบด้วย AI หรือ งานฝั่ง GEO เลยไหม เรื่องนี้ตัดสินจากว่าหน้าเว็บถูกอ่านและสรุปได้ง่ายแค่ไหน ซึ่งเป็นสิ่งที่การตรวจฝั่งเนื้อหาบอกได้
- งานไหนต้องใช้นักพัฒนา งานไหนทีมคอนเทนต์ทำเองได้ คำตอบนี้กระทบตารางเวลาและค่าใช้จ่ายมากกว่าที่คิด เพราะคิวของทีมพัฒนามักเป็นตัวกำหนดว่างานจะเสร็จเมื่อไร
- จะวัดผลด้วยอะไรตั้งแต่เดือนแรก ถ้าการตรวจพบว่าคอนเวอร์ชันบางอย่างไม่ถูกบันทึก ต้องซ่อมก่อน แล้วค่อยตกลงกันว่าตัวเลขไหนคือตัวชี้วัดของโครงการ
คำตอบเหล่านี้คือสิ่งที่ทำให้แผน งาน SEO ที่ตามมาเป็นแผนจริง ไม่ใช่รายการกิจกรรมมาตรฐานที่ใช้กับเว็บไหนก็ได้ และสำหรับธุรกิจที่แข่งในตลาดไทย บริบทเรื่องภาษา การใช้คำค้นปนสองภาษา และพฤติกรรมการค้นหาบนมือถือ ทำให้ การวางแผน SEO สำหรับตลาดไทย ต้องอ้างอิงข้อมูลของเว็บตัวเองมากกว่าตำราทั่วไป
วิธีกำหนดขอบเขตและว่าจ้างให้ได้งานตรวจที่ใช้ได้จริง
สิ่งที่ควรระบุในข้อตกลงคือรูปแบบของผลลัพธ์ ไม่ใช่จำนวนหน้าของรายงาน รายงานสามสิบหน้าที่เป็นการส่งออกจากเครื่องมือมีค่าน้อยกว่าเอกสารสิบหน้าที่จัดลำดับงานให้แล้ว
สิ่งที่ควรขอให้มีในผลลัพธ์
- รายการงานที่จัดลำดับแล้วด้วยแรงที่ต้องลงเทียบกับผลที่คาดว่าจะได้ พร้อมเหตุผลของการจัดลำดับ ไม่ใช่การเรียงตามระดับความรุนแรงที่เครื่องมือกำหนดมาให้
- ตัวอย่าง URL จริงของเว็บนั้นในทุกข้อ ถ้าข้อไหนไม่มีตัวอย่างได้ แปลว่าข้อนั้นอาจเป็นข้อความสำเร็จรูป
- ผู้รับผิดชอบของแต่ละงาน แยกให้ชัดว่าอะไรเป็นงานนักพัฒนา อะไรเป็นงานคอนเทนต์ และอะไรเป็นงานฝั่งการวัดผล
- วิธีตรวจสอบว่าแก้แล้วได้ผล ระบุว่าต้องดูที่รายงานไหนและคาดว่าจะเห็นความเปลี่ยนแปลงในลักษณะใด
- การส่งมอบแบบนั่งอธิบายด้วยกัน ไม่ใช่ส่งไฟล์แล้วจบ เพราะคำถามที่สำคัญที่สุดมักเกิดตอนอ่านรายงานหน้าที่สาม
คำถามที่ควรถามก่อนตกลง
- จะไล่คลานกี่ URL และไล่ทั้งเว็บหรือเฉพาะบางส่วน เว็บที่มีหน้าจำนวนมากอาจต้องคุยกันเรื่องขอบเขตตั้งแต่ต้น
- จะเรนเดอร์ JavaScript ด้วยหรือไม่ ถ้าเว็บสร้างเนื้อหาด้วยสคริปต์ฝั่งผู้ใช้ การไล่คลานแบบไม่เรนเดอร์จะรายงานว่าหน้าว่างเปล่าทั้งที่คนเห็นเนื้อหา
- จะใช้ข้อมูลจาก Google Search Console และ GA4 ของเว็บนั้นด้วยไหม หรือใช้เฉพาะข้อมูลประมาณการจากเครื่องมือภายนอก ข้อมูลจริงกับข้อมูลประมาณการให้ข้อสรุปคนละแบบ
- ถ้าเจอปัญหาที่ต้องแก้ที่ระดับระบบ จะเขียนสเปกให้ทีมพัฒนาอ่านรู้เรื่องหรือไม่
- ขอดูตัวอย่างรายงานที่ปิดชื่อลูกค้าแล้วได้ไหม ตัวอย่างจริงหนึ่งชิ้นบอกได้มากกว่าคำอธิบายยาว ๆ
วิธีดูว่าสิ่งที่ได้รับคือรายงานที่คนทำหรือไฟล์ที่เครื่องมือพ่นออกมา สังเกตสี่อย่าง อย่างแรกคือทุกปัญหามีน้ำหนักเท่ากันหมดและไม่มีการบอกว่าข้อไหนไม่ต้องรีบ อย่างที่สองคือไม่มีประโยคใดที่อ้างถึงธุรกิจนั้นโดยเฉพาะ เปลี่ยนชื่อโดเมนแล้วเอาไปใช้กับเว็บอื่นได้ทันที อย่างที่สามคือคะแนนรวมเป็นตัวเลขเดียวถูกวางไว้เป็นพระเอกของรายงาน ทั้งที่คะแนนรวมไม่บอกว่าควรทำอะไรก่อน อย่างที่สี่คือไม่มีข้อใดเลยที่แนะนำให้ไม่ต้องแก้ รายงานที่คนทำจะมีข้อที่เขียนว่าเรื่องนี้ปล่อยไว้ได้เพราะไม่คุ้มกับแรงที่ต้องลง
เรื่องราคา ระยะเวลา และตัวเลขที่ไม่มีอยู่จริง
คำถามที่ถูกถามบ่อยที่สุดคือ full seo audit ควรมีราคาเท่าไรและใช้เวลากี่วัน ไม่มีตัวเลขสาธารณะที่เชื่อถือได้สำหรับคำถามนี้ในตลาดไทย ไม่มีสถิติราคาเฉลี่ยที่ตรวจสอบได้ ไม่มีระยะเวลามาตรฐาน และไม่มีตัวเลขว่าการตรวจหนึ่งครั้งกู้ทราฟฟิกคืนได้กี่เปอร์เซ็นต์ ใครที่อ้างตัวเลขเหล่านี้อย่างมั่นใจกำลังอ้างสิ่งที่พิสูจน์ไม่ได้ เหตุผลก็ตรงไปตรงมา ขอบเขตงานต่างกันมากเกินกว่าจะเฉลี่ยได้ เว็บสิบหน้าภาษาเดียวกับเว็บสองภาษาที่มีสินค้าหลายพันรายการไม่ใช่งานประเภทเดียวกัน และการเข้าถึงข้อมูลหลังบ้านทำให้เวลาที่ใช้ต่างกันเป็นเท่าตัว
สิ่งที่ทำแทนได้คือเทียบด้วยขอบเขตและผลลัพธ์ วิธีเทียบใบเสนอราคาสองใบอย่างเป็นธรรมคือปรับให้ขอบเขตเท่ากันก่อนแล้วค่อยดูราคา ระบุจำนวน URL ที่จะไล่คลาน ระบุว่าตรวจกี่มิติจากห้ามิติข้างต้น ระบุว่าใช้ข้อมูลจริงจากเจ้าของเว็บหรือไม่ และระบุรูปแบบการส่งมอบ เมื่อสามข้อนี้เท่ากัน ราคาที่ต่างกันจึงเริ่มมีความหมาย
ส่วนเกณฑ์วัดผลที่มีความหมายจริงมีอยู่ชุดเดียวคือข้อมูลของเว็บตัวเอง ก่อนเริ่มงานให้บันทึกค่าย้อนหลังอย่างน้อยสามเดือนจาก Google Search Console แยกตามกลุ่มหน้า บันทึกจำนวนหน้าที่ถูกเก็บดัชนี บันทึกจำนวนโดเมนอ้างอิง และบันทึกคอนเวอร์ชันแยกช่องทาง ตัวเลขชุดนี้คือมาตรฐานเดียวที่เทียบได้จริง เพราะมันมาจากเว็บเดียวกัน ตลาดเดียวกัน และฤดูกาลเดียวกัน
คำถามที่พบบ่อย
full seo audit ต่างจากการกดสแกนเว็บฟรีอย่างไร
ต่างที่จำนวนมิติที่ตรวจและต่างที่มีคนวินิจฉัยให้ การสแกนฟรีรายงานอาการที่ตรวจจับได้อัตโนมัติ เช่น ลิงก์เสีย title ซ้ำ หรือหน้าโหลดช้า ส่วนการตรวจแบบเต็มครอบคลุมทั้งเทคนิค เนื้อหา โครงสร้างลิงก์ภายใน ลิงก์ภายนอก และความถูกต้องของการวัดผล แล้วเรียงให้ว่าอะไรควรแก้ก่อนโดยอ้างอิงเป้าหมายของธุรกิจ การสแกนฟรียังมีประโยชน์ในฐานะการตรวจอาการเบื้องต้นระหว่างงานประจำ
ควรตรวจเว็บแบบเต็มบ่อยแค่ไหน
ตรวจเต็มเมื่อมีเหตุที่ทำให้ฐานเปลี่ยน ไม่ใช่ตรวจตามปฏิทิน เหตุที่ควรตรวจได้แก่ ก่อนเริ่มโครงการ SEO ใหม่ หลังปรับโฉมเว็บหรือย้ายโดเมน หลังเปลี่ยนระบบจัดการเนื้อหา หลังเปลี่ยนทีมหรือผู้รับงาน และเมื่อทราฟฟิกตกโดยไม่มีคำอธิบาย ระหว่างช่วงเวลาปกติ การเฝ้าดูรายงานการเก็บดัชนีและรายงานประสิทธิภาพเป็นประจำเพียงพอแล้ว
ทำเองได้ไหมถ้าไม่มีทีมเทคนิค
ทำได้บางส่วนและควรทำ ส่วนที่ทำเองได้โดยไม่ต้องเขียนโค้ดคือการอ่านรายงานการเก็บดัชนีใน Google Search Console เพื่อดูว่าหน้าไหนไม่ถูกเก็บและด้วยเหตุผลอะไร การค้นหาชื่อโดเมนของตัวเองด้วยตัวดำเนินการค้นหาเพื่อดูว่าหน้าที่โผล่มาตรงกับที่ตั้งใจไหม และการทดสอบส่งฟอร์มจริงหนึ่งครั้งแล้วดูว่ามีคอนเวอร์ชันถูกบันทึกหรือเปล่า ส่วนที่ต้องอาศัยเครื่องมือและประสบการณ์คือการไล่คลานทั้งเว็บ การอ่านโปรไฟล์ลิงก์ และการตัดสินใจว่าอะไรควรแก้ก่อน
ระหว่างรอผลตรวจ ควรหยุดทำคอนเทนต์ไหม
ไม่ต้องหยุด แต่ควรเลี่ยงงานที่จะต้องรื้อ งานที่ทำต่อได้อย่างปลอดภัยคือเนื้อหาที่ตอบคำถามลูกค้าซึ่งยังไม่มีหน้าไหนตอบเลย ส่วนงานที่ควรรอคือการสร้างหมวดหมู่ใหม่ การเปลี่ยนโครงสร้าง URL การรวมหรือลบหน้า และการซื้อลิงก์ไปยังหน้าที่ยังไม่แน่ใจว่าจะถูกเก็บไว้หรือรวมเข้ากับหน้าอื่น
ตรวจเสร็จแล้วอันดับจะขึ้นทันทีไหม
ไม่ขึ้น เพราะการตรวจไม่ได้เปลี่ยนอะไรบนเว็บ มันคือการวินิจฉัย ไม่ใช่การรักษา อันดับจะขยับก็ต่อเมื่อมีการแก้ตามรายการที่จัดลำดับไว้ และเวลาที่ใช้ก็ต่างกันตามประเภทของสิ่งที่แก้ การปลดบล็อกหน้าที่ถูกกันไม่ให้เก็บดัชนีอาจเห็นผลได้เร็วเมื่อบอทกลับมาไล่คลาน ส่วนการรวมหน้าและงานฝั่งเนื้อหาใช้เวลานานกว่านั้น
เริ่มจากตรงไหน
ถ้ากำลังจะเริ่มลงทุนกับ SEO อย่างจริงจัง ลำดับที่เสียหายน้อยที่สุดคือ ตรวจ จัดลำดับ แก้ฐาน แล้วค่อยเร่ง การตรวจสุขภาพเว็บไซต์ก่อนเริ่มทำ seo ทำให้เงินก้อนถัดไปถูกใช้กับปัญหาที่มีอยู่จริง ไม่ใช่กับกิจกรรมมาตรฐานที่อาจไม่เกี่ยวกับคอขวดของเว็บนั้นเลย
Relevant Audience ให้บริการตรวจเว็บไซต์แบบเต็มรูปแบบ ครอบคลุมทั้งห้ามิติที่กล่าวถึงในบทความนี้ และส่งมอบเป็นรายการงานที่จัดลำดับพร้อมผู้รับผิดชอบ สำหรับธุรกิจที่ตรวจเสร็จแล้วและต้องการเดินหน้าต่อ มีบริการฝั่ง SEO รายเดือน ให้ต่อเนื่องจากรายการเดียวกัน
